Bir Günlük Farkın On Yedi Yıllık Bedeli

11.08.2026 yazi Erdem Orhun
Bir Günlük Farkın On Yedi Yıllık Bedeli

 

Sabahın erken saatlerinde, bir fabrikanın servis otobüsünde ya da bir ofisin loş ışığında, insanlar bir tarihi düşünür. 8 Eylül 1999. Bu tarih, bir milat gibi durur. Bir gün önce sigorta girişi olanlar, yıllarca bekledikleri emeklilik kapısından geçmiştir. Bir gün sonra girenler ise hâlâ o kapının önünde, yaş şartının gölgesinde bekler. Kademeli emeklilik bekleyenler işte bu kapının önündekilerdir.

Onlar, “EYT’yi kaçıranlar” diye anılır bazen. Ama bu ifade, yaşadıkları duygunun yalnızca yüzeyidir. Asıl mesele, aynı işi yapan, aynı primleri ödeyen, aynı yorgunluğu taşıyan insanların, sigorta başlangıcındaki birkaç günlük fark yüzünden on beş, on yedi yıla varan bir ayrılığa mahkûm edilmesidir. Bu, yalnızca bir yasal düzenleme boşluğu değildir. Aynı zamanda bir adalet duygusu yarasıdır.

Bir kadın düşünün. 2001 yılında sigortalı olmuş, çocuklarını büyütmüş, krizlerde işini kaybetmiş, yeniden başlamış. Prim günü neredeyse dolmuş. Ama 58 yaşı bekliyor. Yanındaki arkadaşı, birkaç ay önce sigortalı olduğu için çoktan emekli olmuş, torunlarıyla vakit geçiriyor. Aynı tezgâhta çalışmışlar. Aynı yorgunluğu paylaşmışlar. Şimdi aralarında görünmez ama ağır bir duvar var.

Bir erkek düşünün. 2003 girişli. Askerlik borçlanmasıyla, fazla mesailerle primini tamamlamaya çalışmış. Elli yaşını aşmış, belinde ağrı, omuzlarında yorgunluk. “Biraz daha sabret” diyorlar. Ama sabır, bir süre sonra umuda değil, yorgunluğa dönüşür. Her yeni torba yasa haberi, her “komisyonda bekliyor” cümlesi, bir umut kıvılcımı yakar, sonra sönmeye bırakır.

Kademeli emeklilik talebi, aslında bir lüks arayışı değildir. “Herkes hemen emekli olsun” demek de değildir. Sigorta başlangıç tarihine göre yaş ve prim şartlarının basamak basamak düzenlenmesi, o keskin eşiğin yumuşatılmasıdır. EYT bir kesim için yaş şartını kaldırırken, hemen arkasındaki gruba neredeyse hiç esneklik bırakmamıştır. İşte bu boşluk, bugün milyonlarca insanın ortak sessiz çığlığıdır.

Resmî tablo net: Henüz yürürlükte bir kademeli emeklilik yasası yoktur. Meclise sunulmuş teklifler, komisyonlarda bekleyen metinler, kamuoyunda dolaşan tablolar… Hepsi var. Ama Resmî Gazete’de yayımlanmış, kesinleşmiş bir düzenleme henüz yok. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın açıklamalarında da mevcut sistemin korunacağı yönünde mesajlar öne çıkıyor. Bu gerçek, umudu yok etmez; yalnızca onu daha temkinli, daha sabırlı kılar.

Yine de beklenti bitmez. Çünkü bu beklenti, yalnızca kişisel bir çıkar hesabı değildir. Aynı zamanda “eşitlik” ilkesinin, sosyal güvenlik sisteminin adil işleyişinin bir sınavıdır. Bir gün farkın on yedi yıl cezaya dönüşmesi, hiçbir sistemin sağlıklı kabul edemeyeceği bir çelişkidir. İnsanlar bunu biliyor. Sadece biliyor olmak yetmiyor; bu bilginin karşılık bulmasını bekliyorlar.

Kademeli emeklilik bekleyenler, sabırla yaşayan insanlardır. Hayatlarını planlarken “belki çıkar” ihtimalini hep bir kenarda tutarlar. Ev almak, çocuklarının geleceğini şekillendirmek, kendi yaşlılıklarını düşünmek… Hepsi bu belirsizliğin gölgesinde yapılır. Bazıları prim gününü tamamlamak için hâlâ çalışır. Bazıları işsiz kalır, borçlanma yollarını arar. Bazıları ise yorgunluktan vazgeçer, “ne olacaksa olsun” der. Ama içlerinde o küçük kıvılcım sönmez.

Bir yazar olarak, bu insanlara bakarken yalnızca rakamları, tabloları, teklifleri görmüyorum. Bir sabah servisinde pencereden dışarı bakan yorgun gözleri, bir akşam masasında “acaba bu ay çıkar mı?” diye soran sesleri görüyorum. Onların hikâyesi, yalnızca sosyal güvenlik mevzuatının bir sayfası değildir. Aynı zamanda bir ülkenin adalet duygusunun, eşitlik anlayışının ve insan emeğine verdiği değerin hikâyesidir.

Belki yarın bir torba yasada, belki 2027’nin ilk aylarında, belki daha sonra… Bir gün o kapı, kademeli bir şekilde aralanacak. O gün geldiğinde, yalnızca prim günü ve yaş şartı değişmeyecek. Bir de o bir günlük farkın yarattığı on yedi yıllık yara, belki biraz dinmeye başlayacak.

O güne kadar, bekleyenler beklemeye devam edecek. Çünkü umut, bazen en yorucu ama en gerekli iştir.

294 Görüntülenme

Yorumlar ve Değerlendirmeler

İşçiyiz haklıyız kazanacagiz

Çok kral yazmışsınız Erdem başkanım teşekkür ediyoruz.

Bir tarih, bir geceden 17 /20 yıl fark adil değildir Kademeli emeklilik elzemdir zorunludur artık

Bir tarih, bir geceden 17 /20 yıl fark adil değildir Kademeli emeklilik elzemdir zorunludur artık

Bu adaletsizliği kabul etmiyoruz,,vatandaşın geleceği sihirli bir tarihten ibaret değildir,,yok öyle bir dünya,,

Kademeli emeklilik konusunu ilk 2023 yılında emadder sayesinde öğrendim.Kademeli emeklilik hakkımızın benim için ilk temsilcisi emadder ve öylede kalacak.

Kademeli emeklilik haktır

Çok güzel bir yazı başkanım.

kademli emeklilik haktır. Geciken adalet adalet değildir.

Hakkımız olan kademeyi alacağız. Bunun için sonuna kadar mücadele edeceğiz.

Kademeli emeklilik milyonlarca insanın hakkıdır❗❗

Hak hukuk adalet için mücadelemiz devam edecek, bütün mağduriyetlerin tek çözümü kademeli emekliliktir(EMADDER)

Hak hukuk adalet için mücadelemiz devam edecek, bütün mağduriyetlerin tek çözümü kademeli emekliliktir(EMADDER)

Kimse bizden susmamızı beklemesin. Biz hakkımızı istiyoruz, mücadelemizi sürdürüyoruz ve kademeli emeklilik yasası çıkana kadar da vazgeçmeyeceğiz!

Kademeli emeklilik bir lütuf değildir, sadaka hiç değildir. Biz kimseden ayrıcalık istemiyoruz; emeğimizin, yıllarca ödediğimiz primlerin ve çalışma hakkımızın karşılığı olan adaleti istiyoruz.

Adalet için kademeli emeklilik istiyoruz

Kademeli emeklilikten başka bir şey düşünmüyorum. Her gün her saat. Bu adaletsizlik son bulmalı.

Kademeli emeklilikten başka bir şey düşünmüyorum. Her gün her saat. Bu adaletsizlik son bulmalı.

Kademeli emeklilikten başka bir şey düşünmüyorum. Her gün her saat. Bu adaletsizlik son bulmalı.

Yeter artık ötekileştirilen 2.sınıf vatandaş sayılan 99 sonrasına 17 yıl zulümdür

Akıl almaz adaletsizliğe dur demek için @EmadDernegi ile Adil Kademeli Emeklilik mücadelesine devam

HAKKIMIZ OLANI İSTİYORUZ YETER BU ADALETSİZLİK VE EŞİTSİZLİK. KADEMELİ EMEKLİLİK BİRAN ÖNCE YASALAŞMALIDIR.